Αυτισμός και Νευροτυπικότητα:
Δύο Πλευρές του ίδιου Νομίσματος

'Ενας ειδικός λεει:

«Θεωρώ τον αυτισμό πάθηση. Θυμηθείτε τις βαρύτατες αναπηρίες που επιφέρει,
ανάμεσά τους και τη νοητική υστέρηση! Το 'Ασπεργκερ πάλι, το θεωρώ πείραμα της
φύσης. Δεν μπορώ να το ταυτίσω με τον αυτισμό, παρά τις αμέτρητες ομοιότητες που
έχει. Κι αυτό, γιατί δεν έχει εγκεφαλοπάθεια, νοητικό έλλειμμα. Το αν πρέπει να
θεωρείται παραλλαγή του φυσιολογικού, δεν το έχω απαντήσει για τον εαυτό μου μέχρι
τέλους. Με βασανίζει αυτός ο προβληματισμός. Πάντως, όπως καταλαβαίνετε, δεν
θεωρώ το αυτιστικό φάσμα ένα ενιαίο πράγμα. Ή όλο παθολογικό ή όλο αποδεκτό ως
«διαφορετικό τρόπο ζωής» ή όλο υγιές. Αντιθέτως, έχει κομμάτια παθολογικά, κομμάτια
υγιή (?), κομμάτια αμφισβητούμενης λειτουργικότητας.»

Απάντηση ενός αυτιστικού:

Τα παιδιά με 'Ασπεργκερ έχουν Αυτισμό οπως και τα παιδιά με τον κλασσικό αυτισμό
Εδώ και το μεγάλο λάθος σας όπως και πολλών που ασχολούνται με τον Αυτισμό.
Νομίζετε ότι ο αυτισμός ειναι πολλών ειδών, ενώ δεν είναι. Ο αυτισμός είναι ένα και το
αυτό, αλλά μερικοί αυτιστικοί έχουν ορισμένες ικανότητες που άλλοι δεν έχουν.

Ορισμένοι λοιπόν αυτιστικοί (που η επιστήμη εχει ονομάσει 'Ασπεργκερ) έχουν
ικανότητα σχετική με την χρήση του λόγου του προφορικού, ορισμένοι έχουν
ικανότητες στα μαθηματικά άλλοι στην ζωγραφική, και άλλοι πάλι στη μουσική. 'Οπως
και οι μη-αυτιστικοί (νευροτυπικοί - απο το νευρολογικά τυπικός), οι αυτιστικοί έχουν
μιά μεγάλη γκάμα ικανοτήτων και ταλέντων, αλλά (λόγω στενότητας φαντασίας των
νευροτυπικών?) η επιστήμη έχει βγάλει το συμπέρασμα, χωρίς ακόμη καν να ξέρει ή να
καταλαβαίνει τι ακριβώς ειναι ο Αυτισμός, ότι όλες αυτές οι ικανότητες που έχουν οι
αυτιστικοί ειναι δείγματα ενός "φάσματως νοητικής ικανότητας η μάλλον υστέρησης"
όπως το αναφέρετε.

'Οχι!, Είναι απλώς προσωπικές διαφορές ενός ‘είδους’ ανθρώπων που είναι όσο
πολυδιάστατοι, διαφορετικοί και πολύπολοκοι αναμεταξύ τους όπως είναι και οι μη-
αυτιστικοί (νευροτυπικοί).

Σας πάω στοίχημα ότι πολλοί απο αυτούς που εσείς θεωρήτε ως (κλασσικούς)
αυτιστικούς με νοητική υστέρηση είναι πολύ πιό ικανοί και έξυπνοι ίσως και από εμάς
τους 'Ασπεργκερ, αλλά είναι τόσο αλλιώτικοι από εσάς τους νευροτυπικούς που σας
τρομάζουν και δεν ξέρετε τι να τους κάνετε και η μόνη σας διέξοδος είναι να τους
θεωρήσετε νοητικά ανίκανους επειδή εσείς ως νευροτυπικοί δεν έχετε μέσο να τους
κατανοήσετε.

Ποιός έχει λοιπόν την νοητική υστέρηση;

Αυτός που δεν εξωτερικεύει τις σκέψεις του επειδή δεν του παρέχεται ένα μέσο
επικοινωνίας που να είναι στα δικά του μέτρα και σταθμά, ή αυτός που δεν κάνει την
προσπάθεια αλλά απλά και για δική του ευκολία (και ας μην το κρύβουμε
επαγγελματική ωφέλη) βγάζει εύκολα συμπεράσματα βασισμάνα στα δικά του μέτρα
και σταθμά; Ειδικά δε, εφ' οσον αυτά τα μέτρα και σταθμά δεν έχουν αποδειχθεί
απολύτως ανώτερα.

Διότι αυτό είναι και ο Αυτισμός, μιά μεγάλη διαφορά μέτρων και σταθμών μεταξύ εμων
και των νευροτυπικών.

Για να καταλάβετε τι εννοώ, θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα που δείχνει πως ο
τρόπος σκέψης μας επιρεάζετεαι από αυτά που ο καθένας μας θεωρεί σαν δεδωμένα,
σαν νορμάλ, σαν αποδεκτά. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι η κοινωνία τα μη αποδεκτά,
μη νορμάλ και μη δεδωμένα σύμφωμα με τα δικά της μέτρα και σταθμά τα σταμπάρει
σαν ΠΑΘΗΣΗ! Αλλά, ας το βάλουμε αυτό κάτω απο ένα μικροσκόπειο, αφού σκεφτήτε
την εξής κατάσταση:

Στην Ευρώπη που είμαστε οι περισσότεροι λευκοί, άσπροι, σκεφτόμαστε με μια
νοοτροπία που έχει ‘αγκαλιάσει’ και που έχει βασιστεί σ' αυτό το ‘χρώμα’ διότι όταν
βλέπουμε μια Ζέβρα, την βλέπουμε αυτόματα σαν ένα ΑΣΠΡΟ άλογο με μαύρες ρίγες.

Στην Αφρική, που είναι οι περισσότεροι μαύροι, σκέφτονται και αυτοί με την δική τους
νοοτροπία που ειναι βασισμένη στο δικό τους "νορμάλ" χρωμα, και έετσι όταν βλέπουν
μια Ζέβρα, την βλέπουν σαν ένα ΜΑΥΡΟ άλογο που έχει άσπρες ρίγες.

Μπορείτε να μου πείτε τώρα με σιγουριά τι χρώμα είναι η Ζέβρα και
τι χρώμα είναι οι ρίγες της;

'Ετσι είναι και η νοοτροπία μεταξύ αυτιστικών και νευροτυπικών. 'Ο,τι εσείς βλέπετε σαν
"νορμάλ" και αποδεκτό ειναι βασισμένο πάνω στα δεδωμένα που έχετε συνηθήσει και
όχι πάνω σε κάποια μέτρα και σταθμά που βασίζονται σε κάποιους ας πούμε φυσικούς
νόμους.

Μιά και ο άνθρωπος δεν έχει άλλο ζώο της φύσης να συγκριθεί μαζί του, εφ' όσον
είμαστε πολύ διαφορετικοί απο όλα τα άλλα ζώα, αυτοί που έκαναν τα μέτρα και τα
σταθμά ήταν άνθρωποι που μέτρησαν με τα δικά τους προσωπικά δεδωμένα. Οι αρχαίοι
'Ελληνες έπλασαν δώδεκα θεούς που είχαν τα δικά τους ανθρώπινα καπρίτσια, ζήλειες,
έρωτες και ανταγωνισμούς αλλά και κάποιες υπερφυσικές δυναμεις ώστε να
δικαιολογούν το ότι είναι θεοί και όχι απλοί άνθρωποι.

Σήμερα μετά απο 3.000 χρόνια βλέπουμε αυτή την νοοτροπία και σκέψη των αρχαίων
Ελλήνων και ξέρουμε ότι ήταν σφαλμένη, διότι ξέρουμε κάτι παραπάνω απο το σύμπαν,
την καταγωγή του ανθρώπου, την δημιουργια της φύσης γύρω μας και τα λοιπά.

'Ετσι όπως εμείς τώρα γνωρίζοντας πιό πολλά βλέπουμε τι στενοκέφαλη και κάπως
αφελής ήταν η νοοτροπία με την οποία έφτιαξαν τους δώδεκα θεούς, έτσι κάποια
στιγμή θα δουν οι απόγονοι της ανθρωπότητας τι στενοκέφαλη είναι η νοοτροπία των
νευροτυπικών να θεωρούν την αυτιστική νοοτροπία και συμπεριφορά σαν μια πάθηση
που πρέπει να γιατρέψετε ή ‘φτιάξετε’ να διορθώστε ώστε να έχουμε και εμείς μια
νορμάλ ζωή σαν την δική σας. Μι καλή ζω΄ή όπως πιστεύετε και όχι μια ‘κακιά’ ζωή που
είναι μιά ζωή βασισμένη στα ΔΙΚΑ ΜΑΣ αυτιστικά μέτρα και σταθμά!!!

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι εσείς οι νευροτυπικοί έχετε το
μονοπώλιο στην "καλή ζωή" και ότι η ζωή ενός αυτιστικού δεν είναι
καλή επειδή δεν είναι ΙΔΙΑ με την δική σας;

Αν μου δείνατε την δυνατότητα να ξαναγεννηθώ σαν και εσάς, νευροτυπική, δεν θα το
έκανα με κανένα τρόπο, κάλλιο οι δυσκολίες που έχω να ζω σε μια κοινωνία που δεν
είναι στα δικά μου μέτρα και σταθμά, παρά μια επιφανειακή ζωή όπως βλέπω ότι είναι  
η ζωή των νευροτυπικών με τα ευκολα συμπεράσματά τους και την αδυναμία τους να
δεχθούν ότι υπάρχουν διαφορετικά είδη ανθρώπων. Δεν έχετε ιδέα τι χάνετε απο
εμπειρίες που το μυαλό σας δεν έχει την ικανότητα να "δει", να "κατανοήσει" να
"αισθανθεί" γιαυτό και μέσα απο αυτή την επιπολαιότητα σταμπάρετε τις διαφορές σαν
ανάξιες του να ειναι νορμάλ.

'Οπως εσείς νιώθετε λύπη και στεναχωριέστε για αυτά τα κακόμοιρα αυτιστικά ή
Άσπεργκερ παιδια, έτσι νοιώθουν και πολοί αυτιστικοί για εσάς τους νευροτυπικούς.

Αυτή την αλήθεια όμως δεν θέλετε να την παραδεχθήτε διότι αν το κάνετε αυτό θα
ερχόσασταν αντιμέτωπος με την δική σας ζωή και ίσως και τις αρνητικές πλευρές αυτής
σας της ζωής που έχει τοσο ποτήσει την έμμονη σας πραγματικότητα που είναι το
θέατρο της ζωής που όλοι φοράτε μια μάσκα, ενα χαμόγελο στα χείλη έστω και αν δεν
είσαστε ευτυχισμένοι η χαρούμενοι, λέτε οτι όλα είναι καλά "Γειά, τι κάνεις; Είμαι καλά!"
έστω και αν αυτη η απάντηση είναι ένα ψέμα, μιά προσποίηση, αναγκαία για να είσαστε
κοινωνικά αποδεχτοί, και δέχεστε τους άλλους άμα και αυτοί παίζουν αυτό το ψεύτικο
παιγνίδι!

Για εμάς τους αυτιστικούς όλα αυτά τα κοινωνικά σας αποδεκτά παιγνίδια δεν είναι
παρά μια κωμικοτραγωδία της ανθρώπινης ύπαρξης, και γι’ αυτό τον λόγο δεν τα
αποδεχώμαστε, τα αποβάλουμε και δεν παίζουμε αυτό το παιγνίδι, διοτι το μυαλό μας
δεν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο με το δικό σας. Για να επιβιώσουμε όμως μέσα στην
κοινωνία σας, με τα δικά σας αυτά μέτρα και σταθμά πρέπει να διαλέξουμε ή να
παριστάνουμε ότι "παίζουμε" αυτο το κοινωνικό παιγνίδι, έστω και να ξέρουμε πόσο
προσποιητό είναι, ή να το αποβάλουμε και να μείνουμε μόνοι μας.

Πόσοι με αυτισμό/Ασπεργκερ δεν έχουν φτάσει στην αυτοκτονεία απο την μοναξια, απο
την προσποίηση που σε κάποια στιγμή γίνετε πια μάταια, διότι όσο και προσποιηθούμε,
φαίνεται σε κάποα στιγμή ότι είμαστε αλλιωτικοι, διαφορετικοί, ότι δεν έχουμε τις ίδιες
κοινωνικές ικανότητες και βγαίνουμε σαν να είμαστε ψεύτες, κακοί ηθοποιοί, που
κορόιδευαν τους άλλους. Μετά αυτή την αποκάλυψη η κοινωνία μας σπρώχνει στο
περιθώριο, βλέποντας ότι δεν είναι τα αισθήματά μας ίδια με τα δικά τους.

Αυτές οι διαφορές είναι που καταλήγουν να γίνουν στάμπες και ταμπέλλες που λένε ότι
είμαστε χαλασμένοι και δεν αξίζουμε ισάξια μεταχείρηση, ή σεβασμό. Η νοοτροπία μας
δεν γίνετε αποδεκτή από τους ειδικούς και όλους αυτούς που έχουν (σύμφωνα και πάλι
με τα δικά τους μέτρα και σταθμά), την δύναμη και την ικανότητα να πέρνουν τις
αποφάσεις ως προς το τι είναι αποδεκτό και τι μη αποδεκτό.

Ο θάνατος καταλήγει να είναι σε πολλές περιπτώσεις η μόνη μας διέξοδος από μια ζωή
που είναι μιά συνεχή διαμάχη μεταξύ αυτών των πραγμάτων που εμεις διαισθανόμαστε
σαν σωστά και πρέποντα και όλα αυτά που η κοινωνία μας λέει ότι ειναι σωστά και
πρέποντα ενώ μας φαίνονται εμάς σαν ένα τεραστιο ψεμα!!!

Και όλα αυτά επιδή η κοινωνία έχει την λανθασμένη ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι ΠΡΕΠΕΙ
να είμαστε ιδιοι, και αν δεν είμαστε τότε ο μόνος λόγος για αυτή την διαφορά είναι μια
παθολογική εξηγηση και τίποτα άλλο.

Ποιός είναι λοιπόν ο αυτιστικός; Αυτός που δέχετε ότι υπάρχει ποικιλία στο ανθρώπινο
είδος, όπως άλλωστε υπάρχει και σε ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα είδη στη φύση, ή αυτός που
αρνήται να δει οτιδήποτε αλλο εκτώς απο την δική του εγωιστική αλήθεια;
Επιστροφή
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΗΛΙΚΕΣ
ΥΤΙΣΤΙΚΟΙ
Α
SPERGER καιΥΛΑ


ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΑΥΤΙΣΤΙΚΩΝ ASPERGER ΚΑΙ ΥΛΑ
Email
info@aspergerhellas.org